By\u0142a kiedy\u015b pewna kobieta, kt\u00f3ra w Wigili\u0119 pomy\u015bla\u0142a sobie, \u017ce dobrze by\u0142oby, gdyby w poranek Bo\u017cego Narodzenia posz\u0142a na wczesne nabo\u017ce\u0144stwo, jako \u017ce by\u0142a \u017carliw\u0105 wiern\u0105. Tak wi\u0119c wyda\u0142a\u00a0kaw\u0119 dziewczynie, aby rano mie\u0107 co\u015b ciep\u0142ego w ustach i nie i\u015b\u0107 na czczo do ko\u015bcio\u0142a. Kiedy obudzi\u0142a si\u0119, \u015bwiat\u0142o ksi\u0119\u017cyca wpada\u0142o do jej izby. Wsta\u0142a wi\u0119c, aby zobaczy\u0107, kt\u00f3ra jest godzina, lecz zegar zatrzyma\u0142 si\u0119, a wskaz\u00f3wki pokazywa\u0142y na p\u00f3\u0142 godziny przed p\u00f3\u0142noc\u0105. Nie wiedzia\u0142a, jak to jest dok\u0142adnie z czasem, podesz\u0142a wi\u0119c do okna i spojrza\u0142a w kierunku ko\u015bcio\u0142a. Zobaczy\u0142a, \u017ce wszystkie okna s\u0105 w nim o\u015bwietlone. Obudzi\u0142a wi\u0119c dziewczyn\u0119 i kaza\u0142a jej zagotowa\u0107 kaw\u0119, sama za\u015b w tym czasie ubra\u0142a si\u0119, a nast\u0119pnie wzi\u0119\u0142a \u015bpiewnik i posz\u0142a do ko\u015bcio\u0142a. Na ulicy panowa\u0142a cisza jak makiem zasia\u0142 i nie wida\u0107 by\u0142o \u017cywej duszy.<\/p>\n
Kobieta wesz\u0142a do ko\u015bcio\u0142a i usiad\u0142a na swoim sta\u0142ym miejscu, a gdy si\u0119 rozejrza\u0142a, ludzie wydali si\u0119 jej jacy\u015b dziwaczni i bladzi, jakby wszyscy nale\u017celi do nie\u017cywych. Nie zna\u0142a nikogo, ale wydawa\u0142o jej si\u0119, \u017ce niekt\u00f3rych ju\u017c niegdy\u015b widzia\u0142a, jednak\u017ce nie mog\u0142a sobie przypomnie\u0107, gdzie i kiedy.<\/p>\n
Ksi\u0105dz wspi\u0105\u0142 si\u0119 na kazalnic\u0119, lecz nie by\u0142 to \u017caden z miejscowych duchownych, tylko wielki, poblad\u0142y m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry jawi\u0142 si\u0119 kobiecie sk\u0105d\u015b znajomy. Wyg\u0142osi\u0142 bardzo buduj\u0105ce kazanie, a w ko\u015bciele panowa\u0142 spok\u00f3j. Nie rozlega\u0142y si\u0119 \u017cadne pokas\u0142ywania i pochrz\u0105kiwania, jak to zwykle zdarza\u0142o si\u0119 w bo\u017conarodzeniowy poranek podczas wczesnego nabo\u017ce\u0144stwa. Wszyscy siedzieli tak cicho, \u017ce mo\u017cna by by\u0142o us\u0142ysze\u0107 spadaj\u0105c\u0105 ig\u0142\u0119. I ta niczym niezm\u0105cona cisza spowodowa\u0142a, \u017ce kobiet\u0119 ogarn\u0105\u0142 niespodzianie przejmuj\u0105cy strach.<\/p>\n
Kiedy zacz\u0119to \u015bpiewa\u0107, siedz\u0105ca obok niewiasta pochyli\u0142a si\u0119 ku niej i szepn\u0119\u0142a jej do ucha:<\/p>\n
\u2013 Zarzu\u0107 jeno p\u0142aszcz na grzbiet i uchod\u017a st\u0105d bez zw\u0142oki, gdy\u017c je\u015bli b\u0119dziesz czeka\u0142a, a\u017c msza si\u0119 sko\u0144czy, to ci\u0119 zakatrupi\u0105. Jest to bowiem msza zmar\u0142ych.<\/p>\n
Kobieta zatrwo\u017cy\u0142a si\u0119 ogromnie, gdy\u017c kiedy us\u0142ysza\u0142a g\u0142os i spojrza\u0142a na m\u00f3wi\u0105c\u0105, rozpozna\u0142a w niej swoj\u0105 dawn\u0105 s\u0105siadk\u0119, kt\u00f3ra nie \u017cy\u0142a ju\u017c od wielu lat. Poczu\u0142a, \u017ce krew zamarza jej w \u017cy\u0142ach, taki strach j\u0105 ogarn\u0105\u0142. Zarzuci\u0142a p\u0142aszcz na plecy, jak jej poleci\u0142a s\u0105siadka, i ruszy\u0142a do wyj\u015bcia. Odnios\u0142a wra\u017cenie, jakby wszyscy nagle ruszyli ku niej. Kolana ugi\u0119\u0142y si\u0119 pod ni\u0105 i o ma\u0142y w\u0142os nie upad\u0142a na pod\u0142og\u0119. Kiedy dotar\u0142a do schod\u00f3w, poczu\u0142a, jak dziesi\u0105tki r\u0105k chwytaj\u0105 p\u0142aszcz, odrzuci\u0142a go wi\u0119c i na \u0142eb na szyj\u0119 pop\u0119dzi\u0142a do domu. Dok\u0142adnie wtedy, gdy stan\u0119\u0142a w drzwiach, zegar wybi\u0142 godzin\u0119 pierwsz\u0105. Ledwo \u017cywa ze strachu wesz\u0142a do \u015brodka.<\/p>\n
Rano, kiedy ludzie szli do ko\u015bcio\u0142a, na schodach le\u017ca\u0142 p\u0142aszcz. By\u0142 rozerwany na tysi\u0105ce kawa\u0142k\u00f3w.<\/p>\n
\n
De d\u00f8des messe<\/span>, <\/span>Peter Christen Asbj\u00f8rnsen <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Msza zmar\u0142ych By\u0142a kiedy\u015b pewna kobieta, kt\u00f3ra w Wigili\u0119 pomy\u015bla\u0142a sobie, \u017ce dobrze by\u0142oby, gdyby w poranek Bo\u017cego Narodzenia posz\u0142a na wczesne nabo\u017ce\u0144stwo, jako \u017ce by\u0142a \u017carliw\u0105 wiern\u0105. Tak wi\u0119c wyda\u0142a\u00a0kaw\u0119 dziewczynie, aby rano mie\u0107 co\u015b ciep\u0142ego w ustach i nie i\u015b\u0107 na czczo do ko\u015bcio\u0142a. Kiedy obudzi\u0142a si\u0119, \u015bwiat\u0142o ksi\u0119\u017cyca wpada\u0142o do jej izby. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1576,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[288],"tags":[385,388,387,386],"class_list":["post-1575","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-basnie-norweskie","tag-basn-norweska","tag-peter-christen-asbjornsen","tag-plaszcz","tag-wigilia"],"yoast_head":"\n
\n<\/span>Msza zmar\u0142ych, Dariusz Muszer<\/p>\n