Ustrojona w koron\u0119 Dlatego dwie troskliwe z paskiem na daszku i prowadzi dalej czytelnika w przejmuj\u0105c\u0105 opowie\u015b\u0107, kt\u00f3rej koniec przepowiada w lakonicznym zapisie:<\/p>\n Zepsuta mr\u00f3wka wychodzi naprawiona Od jutra rzuci si\u0119 na ta\u015bm\u0119<\/p><\/blockquote>\n Ale konsekwentn\u0105 lapidarno\u015b\u0107 poezji Dariusza Muszera w pe\u0142nej okaza\u0142o\u015bci mo\u017cna zaobserwowa\u0107 w wydanej w 1996 roku „Ksi\u0119dze zielonej kamizelki”, kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 nak\u0142adem Biblioteki \u201eToposu\u201d i hanowerskiego wydawnictwa Erulier Verlag. Ksi\u0105\u017cka ta jest poetyckim zapisem impresji i wra\u017ce\u0144 wywo\u0142anych podr\u00f3\u017cami po Norwegii. Jej j\u0119zyk \u2013 prosty i pozbawiony wyszukanych \u015brodk\u00f3w stylistycznych \u2013 jednoznacznie okre\u015bli\u0142 stanowcz\u0105 oszcz\u0119dno\u015b\u0107 tego zapisu. Tak\u0105 chocia\u017cby jak w wierszu „Strumie\u0144 w Saudasjoen”:<\/p>\n Dzisiaj \u2013 Jutro \u2013 Oszcz\u0119dno\u015b\u0107 ta pozwoli\u0142a nie tylko na oddanie surowej (a wi\u0119c r\u00f3wnie\u017c oszcz\u0119dnej), skandynawskiej przyrody, ale tak\u017ce (a mo\u017ce przede wszystkim) pozwoli\u0142a autorowi zauwa\u017cy\u0107 to, co znajduje si\u0119 poza j\u0119zykiem, a tym samym istotnie zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do granicy niewypowiedzianego. Na ile Muszerowi pomog\u0142o w tym zdystansowanie si\u0119 wobec otaczaj\u0105cej go na co dzie\u0144 industrialnej rzeczywisto\u015bci? Sam poeta w jednym z wywiad\u00f3w m\u00f3wi\u0142: \u201eW Norwegii us\u0142ysza\u0142em po raz pierwszy to, czego zawsze szuka\u0142em: brzmienie ciszy. Kraina ta nada\u0142a mi form\u0119…\u201d (Samo \u017cycie \u2013 maj 1998). „Ksi\u0119ga zielonej kamizelki” nie jest wi\u0119c tylko relacj\u0105 z podr\u00f3\u017cy po Norwegii. W r\u00f3wnym stopniu jest to tak\u017ce relacja z podr\u00f3\u017cy autora do w\u0142asnego wn\u0119trza, albo przynajmniej do wn\u0119trza podmiotu lirycznego. I w\u0142a\u015bnie dlatego, obok czystych opis\u00f3w natury, pojawiaj\u0105 si\u0119 tutaj wiersze osadzone w ba\u015bniowo-onirycznej estetyce wype\u0142nionej mitami, symbolami oraz dowodami specyficznego humoru poety \u2013 odzwierciedlaj\u0105cego jego dystans do siebie, swojej tw\u00f3rczo\u015bci i \u015bwiata. Trudno wi\u0119c dziwi\u0107 si\u0119, \u017ce ksi\u0105\u017cka ta zosta\u0142a uznana za \u201ezjawisko szczeg\u00f3lne na tle wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie panuj\u0105cych tendencji poetyckich…\u201d (Maria Kaczmarczyk \u2013 \u201eStudium\u201d).<\/p>\n W nieco innych proporcjach, elementy charakteryzuj\u0105ce poezj\u0119 Dariusza Muszera mo\u017cna odnale\u017a\u0107 r\u00f3wnie\u017c w jego prozie. Tu bowiem tak\u017ce wyst\u0119puje humor i ba\u015bniowo-oniryczna aura. Rozci\u0105ga si\u0119 ona ju\u017c nad pierwsz\u0105 powie\u015bci\u0105 Muszera, zatytu\u0142owan\u0105 „Ludziojad”. Ta \u2013 napisana jeszcze w Polsce, a wydana w 1993 roku w Niemczech \u2013 ksi\u0105\u017cka opowiada o surrealistycznych przygodach uciekiniera z Polski. Porzucaj\u0105c \u017con\u0119 i porywaj\u0105c rolniczy samolot, wyrusza on w \u015bwiat, kt\u00f3ry obdarowuje go ca\u0142\u0105 mas\u0105 egzotycznych do\u015bwiadcze\u0144: od bycia wodzem prymitywnego plemienia tubylc\u00f3w, poprzez m\u0119\u017ca Amazonki, a\u017c po ofiar\u0119 \u0142owc\u00f3w niewolnik\u00f3w. Wszystko to umieszczone jest w\u015br\u00f3d symboli i wype\u0142nionych metafor\u0105 odwo\u0142a\u0144 prowadz\u0105cych w kierunku archetyp\u00f3w. Co prawda j\u0119zyk narracji w „Ludziojadzie” nie jest jeszcze j\u0119zykiem oszcz\u0119dnym i w wielu momentach podlega tw\u00f3rczemu uniesieniu oraz spontanicznym poszukiwaniom stylu, ale i to z czasem ulega zmianie. W swoich utworach najnowszych pisarz d\u0105\u017cy ju\u017c bowiem \u2013 tak jak w swojej poezji \u2013 do prostoty j\u0119zyka.<\/p>\n Tym jednak, co bezdyskusyjnie wybija si\u0119 w prozie Dariusza Muszera na pierwszy plan, jest humor \u2013 w gorzkim, a nierzadko r\u00f3wnie\u017c szyderczym wydaniu. Mo\u017cna wi\u0119c uzna\u0107, \u017ce ten w\u0142a\u015bnie specyficzny humor ukszta\u0142towa\u0142 styl narracji pisarza, czyni\u0105c go jednocze\u015bnie rozpoznawalnym i osobnym. Obok fabu\u0142y jest on z pewno\u015bci\u0105 najwa\u017cniejszym wyznacznikiem prozy Dariusza Muszera, kt\u00f3ry umiej\u0119tnie operuje sarkazmem ju\u017c od czasu swojego prozatorskiego debiutu.<\/p>\n Prezentuj\u0105c tw\u00f3rczo\u015b\u0107 i sylwetk\u0119 Dariusza Muszera trzeba jednak przede wszystkim wspomnie\u0107 o tym, co go wyr\u00f3\u017cnia w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny. Autor „Cudownego \u015bwiata zepsutych mr\u00f3wek” nale\u017cy bowiem do nielicznego grona pisarzy, kt\u00f3rzy odnale\u017ali si\u0119 w drugim j\u0119zyku. Po latach tworzenia w j\u0119zyku polskim zdecydowa\u0142 si\u0119 na pisanie po niemiecku. Zaowocowa\u0142o to powie\u015bci\u0105 „Die Freiheit riecht nach Vanille”, kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 w 1999 roku w monachijskim Wydawnictwie A1. Niemiecki debiut Muszera okaza\u0142 si\u0119 na tyle udany, i\u017c w tym samym roku przyni\u00f3s\u0142 mu jedn\u0105 z wa\u017cniejszych niemieckich nagr\u00f3d literackich \u2013 Nagrod\u0119 Zwi\u0105zku Pisarzy Niemieckich za najlepszy tom prozy w Dolnej Saksonii i Bremie. Ksi\u0105\u017cka ta wzbudzi\u0142a r\u00f3wnie\u017c entuzjastyczne opinie niemieckiej krytyki literackiej. Forum: \u201eFiglarna & makabryczna & sarkastyczna ksi\u0105\u017cka. Niemal\u017ce scenariusz filmowy ameryka\u0144skiego filmu, w kt\u00f3rym na pewno znalaz\u0142aby si\u0119 rola dla Dennisa Hoppera.\u201d S\u00fcddeutsche Zeitung: \u201eW\u015bciekle fantastyczna powie\u015b\u0107.\u201d Die Zeit: \u201eBohater powie\u015bci pozwala, aby to rozdarcie, kt\u00f3re przecina\u0142o Europ\u0119, rozdar\u0142o r\u00f3wnie\u017c jego.\u201d N\u00fcrnberger Nachrichten: \u201eNapisana przez Polaka, po niemiecku, ksi\u0105\u017cka pozosta\u0142a, na szcz\u0119\u015bcie, ksi\u0105\u017ck\u0105 polsk\u0105, pe\u0142n\u0105 czarnego humoru i fantastycznych przewrotek.\u201d Niestety, ta polska ksi\u0105\u017cka, przynajmniej na razie, nie mo\u017ce znale\u017a\u0107 si\u0119 w r\u0119kach polskiego czytelnika. Nale\u017cy wi\u0119c mie\u0107 jedynie nadziej\u0119, \u017ce kiedy\u015b to nast\u0105pi. Bo chocia\u017c zacytowane tu fragmenty opinii niemieckich recenzent\u00f3w s\u0105 spektakularne i tak m\u00f3wi\u0105 one jeszcze zbyt ma\u0142o o przywo\u0142ywanej tu powie\u015bci.<\/p>\n![\"Cudowny](\"https:\/\/dariusz-muszer.de\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/06\/cudowny-swiat-zepsutych-mrowek.jpg\")
<\/a>
\nz nie\u015bmiertelnikiem w zaschni\u0119tych d\u0142oniach
\nnie chce ju\u017c nic
\nGdyby cho\u0107 przez chwil\u0119 znowu poczu\u0142a
\n\u017ce siedzi na tym krze\u015ble
\nobudzi\u0142aby jedno pragnienie:
\nAby kto\u015b zabra\u0142 jej ca\u0142e powietrze
\ni nie zostawi\u0142 nawet na p\u00f3\u0142 oddechu<\/p>\n
\npilnuj\u0105 na przemian rano o si\u00f3dmej
\npo po\u0142udniu przed siedemnast\u0105
\ngodziny lekarstwa<\/p><\/blockquote>\n
\nw prawej r\u0119ce zaciska fiolk\u0119 z uspokojeniem
\nw lewej z witaminami<\/p>\n<\/a>
\nSta\u0107 si\u0119 wod\u0105.<\/p>\n
\nPowr\u00f3ci\u0107.<\/p><\/blockquote>\n<\/a>Stosowanie podobnych \u015brodk\u00f3w artystycznych w poezji i w prozie nie jest jednak r\u00f3wnoznaczne z tym, i\u017c Dariusz Muszer chce w obu tych dziedzinach osi\u0105gn\u0105\u0107 to samo. Pojawiaj\u0105ca si\u0119 w jego powie\u015bciach i opowiadaniach oniryczna atmosfera wcale nie oznacza, i\u017c mamy do czynienia z literatur\u0105 oniryczn\u0105, a ba\u015bniowo\u015b\u0107 s\u0142u\u017cy do przywo\u0142ania cudowno\u015b\u0107 tylko wtedy, gdy jest ona wystarczaj\u0105co mroczna. Podobnie rzecz ma si\u0119 z j\u0119zykiem. Jego prostota wynika z tego, i\u017c pisarz koncentruje si\u0119 przede wszystkim na opowiadaniu konkretnych historii, \u015bwiadomie rezygnuj\u0105c z zabieg\u00f3w artystycznych, na rzecz przejrzysto\u015bci przekazu.<\/p>\n