By\u0142 sobie pewien m\u0105\u017c, kt\u00f3ry mia\u0142 upart\u0105 \u017con\u0119, tak wi\u0119c nie \u0142atwo mu by\u0142o z ni\u0105 \u017cy\u0107. Kompletnie nie dochodzili ze sob\u0105 do \u0142adu. Oboj\u0119tnie co by nie powiedzia\u0142 m\u0105\u017c i czego by nie chcia\u0142, \u017cona zawsze by\u0142a przeciw.
\nPewnego razu, w letni\u0105 niedziel\u0119, postanowili obej\u015b\u0107 swoje grunty orne, \u017ceby sprawdzi\u0107, jak si\u0119 sprawy maj\u0105.
\nGdy dotarli do pola po drugiej stronie rzeki, m\u0105\u017c rzek\u0142:
\n\u2013 Tak, ju\u017c dojrza\u0142o, jutro mo\u017cemy tu zaczyna\u0107 kosi\u0107.
\n\u2013 Tak \u2013 powiedzia\u0142a \u017cona \u2013 rano mo\u017cemy zacz\u0105\u0107 strzyc.
\n\u2013 Co? Mamy strzyc pole? \u2013 zdziwi\u0142 si\u0119 m\u0105\u017c. \u2013 Nie powinni\u015bmy go po prostu skosi\u0107?
\nKobieta uwa\u017ca\u0142a jednak, \u017ce powinno si\u0119 je ostrzyc.
\n\u2013 Nie ma nic gorszego od niedostatku rozumu \u2013 rzek\u0142 m\u0105\u017c. \u2013 A ty chyba teraz straci\u0142a\u015b t\u0119 odrobin\u0119, jak\u0105 jeszcze mia\u0142a\u015b. Czy\u015b ty kiedykolwiek widzia\u0142a, \u017ceby kto\u015b strzyg\u0142 pole?
\n\u2013 Niewiele wiem i niewiele chc\u0119 wiedzie\u0107 \u2013 odpar\u0142a \u017cona. \u2013 Ale tyle to wiem na pewno, \u017ce pole si\u0119 strzy\u017ce, a nie kosi.
\nNie by\u0142o o czym gada\u0107, musia\u0142o by\u0107 ostrzy\u017cone i koniec.
\nPoszli dalej, k\u0142\u00f3c\u0105c si\u0119 i sprzeczaj\u0105c, a\u017c dotarli do mostu, gdzie rzeka by\u0142a najg\u0142\u0119bsza.
\n\u2013 Stare przys\u0142owie m\u00f3wi: dobre narz\u0119dzie to po\u0142owa pracy \u2013 powiedzia\u0142 m\u0105\u017c. \u2013 My\u015bl\u0119, \u017ce z tego b\u0119d\u0105 same k\u0142opoty, gdy zaczniemy strzyc pole no\u017cycami do owiec. Nie by\u0142oby lepiej jednak skosi\u0107?
\n\u2013 Nie, nie! Strzyc, strzyc, strzyc! \u2013 zawo\u0142a\u0142a \u017cona, podskakuj\u0105c przy tym i tn\u0105c palcami niczym no\u017cyczkami m\u0119\u017cowi przed nosem.
\nAle w porywie gniewu tak si\u0119 zacietrzewi\u0142a, \u017ce przesta\u0142a si\u0119 mie\u0107 na baczno\u015bci: potkn\u0119\u0142a si\u0119 o belk\u0119 i wpad\u0142a z pluskiem do rzeki.
\n\u201eStarych przyzwyczaje\u0144 ci\u0119\u017cko si\u0119 pozby\u0107 \u2013 pomy\u015bla\u0142 m\u0105\u017c. \u2013 Ale pi\u0119knie by by\u0142o, chocia\u017c raz mie\u0107 racj\u0119!\u201d.
\nZaraz zbieg\u0142 do rzeki i zd\u0105\u017cy\u0142 jeszcze chwyci\u0107 \u017con\u0119 za w\u0142osy, gdy wynurzy\u0142a si\u0119 na powierzchni\u0119.
\n\u2013 To jak b\u0119dzie, mamy kosi\u0107 czy strzyc? \u2013 zapyta\u0142, gdy g\u0142owa \u017cony wystawa\u0142a z wody.
\n\u2013 Strzyc, strzyc, strzyc! \u2013 krzycza\u0142a kobieta.
\n\u201eHa, zaraz oducz\u0119 ci\u0119 tego strzy\u017cenia!\u201d \u2013 pomy\u015bla\u0142 m\u0119\u017cczyzna i zanurzy\u0142 \u017con\u0119 w rzece.
\nAle nic to nie pomog\u0142o, bo gdy tylko ponownie si\u0119 wynurzy\u0142a, zaraz wo\u0142a\u0142a, \u017ce powinni ostrzyc pole.
\n\u201eChyba ta moja \u017cona do reszty zbzikowa\u0142a! \u2013 pomy\u015bla\u0142 m\u0119\u017cczyzna. \u2013 Niekt\u00f3rzy wariuj\u0105 i nawet nie wiedz\u0105 o tym, a innym trudno odnale\u017a\u0107 t\u0119 odrobin\u0119 rozumu, kt\u00f3r\u0105 nadal jednak posiadaj\u0105. Spr\u00f3buj\u0119 z ni\u0105 jeszcze raz!\u201d.
\nLedwo jednak zanurzy\u0142 \u017con\u0119 ponownie, z wody wyskoczy\u0142a w g\u00f3r\u0119 r\u0119ka i niczym no\u017cyczkami przecina\u0142a palcami powietrze. Wtedy m\u0119\u017cczyzna tak si\u0119 rozz\u0142o\u015bci\u0142, \u017ce potrzyma\u0142 \u017con\u0119 d\u0142u\u017cej pod wod\u0105. W pewnej chwili jej r\u0119ka opad\u0142a, a cia\u0142o sta\u0142o si\u0119 tak ci\u0119\u017ckie, \u017ce musia\u0142 je pu\u015bci\u0107.
\n\u2013 Czy\u017cby\u015b zamierza\u0142a mnie r\u00f3wnie\u017c wci\u0105gn\u0105\u0107 do rzeki, ty trollko? Jak tak, to sobie tam zosta\u0144! \u2013 powiedzia\u0142.
\nNo i tam zosta\u0142a.
\nJednak\u017ce po jakim\u015b czasie m\u0105\u017c poczu\u0142 si\u0119 nieswojo, \u017ce \u017cona spoczywa w wodzie, a nie w po\u015bwi\u0119conej ziemi. Poszed\u0142 wi\u0119c wzd\u0142u\u017c rzeki i wsz\u0119dzie szuka\u0142 \u017cony. Ale nigdzie jej nie m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107. Potem sprowadzi\u0142 ludzi z zagrody i innych s\u0105siad\u00f3w, \u017ceby mu pomogli. Przetrz\u0105sn\u0119li i przeszukali ca\u0142y brzeg i ka\u017cd\u0105 zatok\u0119 w d\u00f3\u0142 rzeki, ale nigdzie kobiety nie znale\u017ali.
\n\u2013 Nie \u2013 powiedzia\u0142 m\u0119\u017cczyzna \u2013 wszystko to na nic. Ta kobieta by\u0142a do\u015b\u0107 szczeg\u00f3lna za \u017cycia. Uparta i zawsze na opak. Teraz nie mog\u0142a sta\u0107 si\u0119 inna. Musimy szuka\u0107 w g\u00f3r\u0119 rzeki i powy\u017cej wodospadu. Mo\u017ce tam da\u0142a si\u0119 ponie\u015b\u0107 pr\u0105dowi.
\nNo tak, udali si\u0119 w g\u00f3r\u0119 rzeki i szukali powy\u017cej wodospadu. I tam w\u0142a\u015bnie j\u0105 znale\u017ali. By\u0142a to bowiem kobieta, kt\u00f3ra zawsze p\u0142ywa\u0142a pod pr\u0105d.<\/p>\n