By\u0142 ostatni dzie\u0144 roku, \u015bnieg le\u017ca\u0142 na polach i lasach. Drog\u0105 pod\u0105\u017ca\u0142 ch\u0142opak w nowych butach, szarym szalu i czerwonej czapce z pomponem. Mia\u0142 na imi\u0119 Jan. Na plecach d\u017awiga\u0142 niewielki chlebak, w kt\u00f3rym znajdowa\u0142o si\u0119 ciasto bo\u017conarodzeniowe oraz \u015awieca Trzech Kr\u00f3li. Gdy matka szykowa\u0142a syna do drogi, nie szcz\u0119dzi\u0142a mu napomnie\u0144. Jan zmierza\u0142 do babci i dziadka, nie wolno mu by\u0142o zapomnie\u0107 pi\u0119knie ich od wszystkich pozdrowi\u0107, podzi\u0119kowa\u0107 za mijaj\u0105cy rok oraz \u017cyczy\u0107 im z ca\u0142ego serca szcz\u0119\u015bliwego Nowego Roku.<\/p>\n
Dni w zimie s\u0105 kr\u00f3tkie. Nad lasem wisia\u0142y nisko ci\u0119\u017ckie chmury i wkr\u00f3tce zacz\u0105\u0142 pada\u0107 \u015bnieg. Sypa\u0142o z nieba, jakby kto\u015b rozpru\u0142 wysoko w g\u00f3rze pierzyn\u0119 i zrzuci\u0142 jej puchow\u0105 zawarto\u015b\u0107 na ziemi\u0119. W pewnej chwili Jan wpad\u0142 na pomys\u0142, aby skr\u00f3ci\u0107 sobie drog\u0119 i wst\u0105pi\u0142 na \u015bcie\u017ck\u0119 wiod\u0105c\u0105 przez las. A \u015bnieg pada\u0142 coraz g\u0119stszy i g\u0119stszy, i zrobi\u0142o si\u0119 ciemniej mi\u0119dzy drzewami. Szybko te\u017c zapad\u0142a noc i nie mo\u017cna ju\u017c by\u0142o dostrzec \u015bcie\u017cki.<\/p>\n
Jan pomy\u015bla\u0142, \u017ce gdyby mia\u0142 zapa\u0142ki, to zapali\u0142by \u015bwiec\u0119 i wtedy m\u00f3g\u0142by spr\u00f3bowa\u0107 dosta\u0107 si\u0119 po swoich \u015bladach z powrotem do drogi. Ale nie mia\u0142. Nie by\u0142o wi\u0119c innej rady, musia\u0142 usi\u0105\u015b\u0107 pod drzewem i poczeka\u0107, a\u017c na niebie pojawi\u0105 si\u0119 gwiazdy i ksi\u0119\u017cyc.<\/p>\n
Jak d\u0142ugo tam siedzia\u0142, wiedz\u0105 tylko ciemno\u015bci. Ju\u017c prawie zasypa\u0142 go \u015bnieg, gdy Jan niespodziewanie dostrzeg\u0142 w oddali jakie\u015b migocz\u0105ce \u015bwiat\u0142o. Zerwa\u0142 si\u0119 na r\u00f3wne nogi i pod\u0105\u017cy\u0142 w kierunku blasku. Niebawem dotar\u0142 do ogniska, wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rego siedzia\u0142o dwunastu m\u0119\u017cczyzn w obszernych p\u0142aszczach. Niemo i z powag\u0105 na twarzach wpatrywali si\u0119 w trzaskaj\u0105ce p\u0142omienie. Wygl\u0105dali niczym kr\u00f3lowie. Bo te\u017c niekt\u00f3rzy z nich mieli lodowe korony na g\u0142owach lub wie\u0144ce z szyszek jod\u0142owych, za\u015b czo\u0142a innych zdobi\u0142y zielone ga\u0142\u0119zie, kwiaty b\u0105d\u017a te\u017c z\u0142ote k\u0142osy. Wygl\u0105daj\u0105cy na najstarszego m\u0119\u017cczyzna trzyma\u0142 w d\u0142oni kostur i grzeba\u0142 nim w ognisku. Powoli obr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119 i zapyta\u0142:<\/p>\n
\u2013 Znasz nas?<\/p>\n
\u2013 Chyba tak \u2013 odpar\u0142 Jan, gdy\u017c poj\u0105\u0142, \u017ce ma przed sob\u0105 dwana\u015bcie miesi\u0119cy. Najstarszy, ten z d\u0142ugim kosturem i w najciemniejszym p\u0142aszczu, to by\u0142 z pewno\u015bci\u0105 Grudzie\u0144.<\/p>\n
\u2013 No to nam powiedz, co o nas wiesz \u2013 zach\u0119ci\u0142 Jana starzec grzebi\u0105cy kosturem w ognisku.<\/p>\n
I wtedy Jan wyrecytowa\u0142 wierszyk, kt\u00f3rego nauczy\u0142 go dziadek:<\/p>\n
Stycze\u0144, stycze\u0144 wszystko studzi,
\nziemi\u0119, byd\u0142o oraz ludzi.<\/p>\n
Czasem luty ostro kuty,
\nczasem w luty same pluty.<\/p>\n
W marcu, gdy s\u0105 grzmoty,
\nuro\u015bnie zbo\u017ce ponad p\u0142oty.<\/p>\n
Cho\u0107 ju\u017c w kwietniu s\u0142onko grzeje,
\nnieraz pole \u015bnieg zawieje.<\/p>\n
Gdy maj jest przy pogodzie,
\nnie bywaj\u0105 siana w szkodzie.<\/p>\n
Czerwiec daje dni gor\u0105ce,
\nkosa brz\u0119czy ju\u017c na \u0142\u0105ce.<\/p>\n
Miesi\u0105c lipiec musi przypiec
\ni ostatki m\u0105ki wypiec.<\/p>\n
Kiedy sierpie\u0144 przychodzi,
\nreszta zbo\u017ca z pola schodzi.<\/p>\n
Wrzesie\u0144 chodzi po rosie,
\nzbiera grzyby we wrzosie.<\/p>\n
Pa\u017adziernik chodzi po kraju,
\ncichnie ptactwo w gaju.<\/p>\n
Deszcze listopadowe
\nbudz\u0105 wiatry zimowe.<\/p>\n
Mro\u017any grudzie\u0144, wiele \u015bniegu,
\n\u017cyzny roczek b\u0119dzie w biegu.<\/p>\n
Starzec z kosturem pokiwa\u0142 z uznaniem g\u0142ow\u0105.<\/p>\n
\u2013 Skoro nas znasz \u2013 rzek\u0142 \u2013 to my znamy r\u00f3wnie\u017c ciebie. W sam\u0105 por\u0119 si\u0119 zjawi\u0142e\u015b, jako \u017ce dzisiejszej nocy stary rok dobiega ko\u0144ca i przyda\u0142aby si\u0119 nam twoja pomoc. Widzisz, jak s\u0142abo p\u0142onie teraz ognisko. Dobrze uwa\u017caj, co si\u0119 stanie, gdy przeka\u017c\u0119 kostur mojemu bratu, Styczniowi. W\u015blizgnij si\u0119 szybko pod jego p\u0142aszcz, a wtedy zobaczysz, jak nowy rok zst\u0119puje z gwiazd. Potem po\u015bpiesz si\u0119 i zapal swoj\u0105 \u015bwiec\u0119, aby przynie\u015b nam nowy ogie\u0144, gdy\u017c stary lada chwila zga\u015bnie.<\/p>\n
Jak Grudzie\u0144 powiedzia\u0142, tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o: w powietrzu da\u0142o si\u0119 s\u0142ysze\u0107 dzwonienie, jakby gdzie\u015b bi\u0142y pot\u0119\u017cne dzwony. A ich d\u017awi\u0119k dochodzi\u0142 jednocze\u015bnie i z dala, i z bliska, jakby zbli\u017ca\u0142 si\u0119 i oddala\u0142, przelatuj\u0105c kolejno nad wszystkimi krainami Ziemi.<\/p>\n
Grudzie\u0144 wsta\u0142, podni\u00f3s\u0142 kostur w g\u00f3r\u0119 i g\u0142o\u015bno zawo\u0142a\u0142:<\/p>\n
Dzwon\u00f3w dochodz\u0105 nas zewsz\u0105d d\u017awi\u0119ki,
\nczas wi\u0119c, bracia, pu\u015bci\u0107 kostur z r\u0119ki.
\nB\u00f3g dobry, co siedzi na tronie w niebie,
\nniech \u015bwi\u0119ci las ca\u0142y i wszelk\u0105 ziemi\u0119!<\/p>\n
Gdy starzec wypowiada\u0142 te s\u0142owa, Jan w\u015blizgn\u0105\u0142 si\u0119 szybko pod p\u0142aszcz Stycznia i poczu\u0142, jakby zanurzy\u0142 si\u0119 w przepastnej bia\u0142ej mgle. Gdzie\u015b w g\u00f3rze prze\u015bwitywa\u0142y i ja\u015bnia\u0142y gwiazdy, a w dole poruszy\u0142y si\u0119 wszystkie nasiona oraz kie\u0142ki i pojawili si\u0119 niewielkiego wzrostu ludzie z latarniami w d\u0142oniach.<\/p>\n
\u2013 Przybywamy z nowym rokiem \u2013 rzekli.<\/p>\n
I naprawd\u0119, gdy Jan spojrza\u0142 uwa\u017cniej, dostrzeg\u0142 mn\u00f3stwo wychylaj\u0105cych si\u0119 spoza korzeni ma\u0142ych twarzy. Wyda\u0142o mu si\u0119, \u017ce oto skrzaty i elfy \u015bwi\u0119tuj\u0105 wesele. Tak si\u0119 zapatrzy\u0142 w nadchodz\u0105ce stworzenia, \u017ce o ma\u0142o nie zapomnia\u0142 o zleceniu Grudnia. I w tym momencie spostrzeg\u0142, \u017ce jego \u015awieca Trzech Kr\u00f3li ju\u017c p\u0142on\u0119\u0142a. Zapali\u0142 j\u0105 jeden z ma\u0142ych skrzat\u00f3w. Os\u0142aniaj\u0105c jasny p\u0142omie\u0144 \u015bwiecy d\u0142oni\u0105, ch\u0142opak wynurzy\u0142 si\u0119 spod p\u0142aszcza Stycznia. Ognisko starego roku zd\u0105\u017cy\u0142o ju\u017c prawie wygasn\u0105\u0107, popi\u00f3\u0142 ledwo si\u0119 \u017carzy\u0142. I w tym momencie Grudzie\u0144 przekaza\u0142 kostur swemu bratu Styczniowi, a ten wzi\u0105\u0142 \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re Jan trzyma\u0142 w d\u0142oni, i zapali\u0142 od niego nowe ognisko. P\u0142omienie strzeli\u0142y wysoko w g\u00f3r\u0119 i zrobi\u0142o si\u0119 tak jasno, \u017ce Jan musia\u0142 zas\u0142oni\u0107 oczy r\u0119kami.
\nKiedy doszed\u0142 do siebie, nie by\u0142o ju\u017c ani ogniska, ani dwunastu miesi\u0119cy. W lesie przeja\u015bni\u0142o si\u0119, a ponad wierzcho\u0142kami drzew wisia\u0142 na niebie ksi\u0119\u017cyc w pe\u0142ni. Jan wsta\u0142 i ruszy\u0142 w drog\u0119. W po\u015bwiacie ksi\u0119\u017cyca z \u0142atwo\u015bci\u0105 przysz\u0142o mu odnalezienie \u015blad\u00f3w, jakie wcze\u015bniej zostawi\u0142 w \u015bniegu.<\/p>\n
W ko\u0144cu stan\u0105\u0142 przed domem swoich dziadk\u00f3w. Poprzednio przeszed\u0142 w ciemno\u015bciach tu\u017c obok p\u0142otu i wcale go nie zauwa\u017cy\u0142.<\/p>\n
\u2013 Szcz\u0119\u015bliwego Nowego Roku \u2013 powiedzia\u0142, wchodz\u0105c do ciep\u0142ej izby.<\/p>\n
Staruszkowie zdziwili si\u0119 i ucieszyli, \u017ce wreszcie dotar\u0142 do nich. Dziadek zamierza\u0142 w\u0142a\u015bnie wyruszy\u0107 do lasu na poszukiwanie wnuka. Na piecu sta\u0142o gor\u0105ce mleko z kandyzowanym cukrem, kt\u00f3re przygotowa\u0142a babcia. Jan by\u0142 jednak tak zm\u0119czony, \u017ce zdo\u0142a\u0142 prze\u0142kn\u0105\u0107 zaledwie kilka \u0142yk\u00f3w. Babcia uzna\u0142a, \u017ce powinien p\u00f3j\u015b\u0107 do \u0142\u00f3\u017cka.<\/p>\n
\u2013 Ciasto bo\u017conarodzeniowe pewnie jeszcze jest ca\u0142e, ale \u015awieca Trzech Kr\u00f3li chyba raczej nie, bo przynios\u0142em przy jej pomocy nowy ogie\u0144 dla dwunastu miesi\u0119cy \u2013 zd\u0105\u017cy\u0142 jeszcze wymrucze\u0107, zanim zapad\u0142 w g\u0142\u0119boki sen.<\/p>\n
Przy\u015bni\u0142o mu si\u0119, co wydarzy si\u0119 w ca\u0142ym nowym roku. Ale rano nic z tego nie pami\u0119ta\u0142.<\/p>\n
Wyja\u015bnienie:<\/strong> By\u0142 ostatni dzie\u0144 roku, \u015bnieg le\u017ca\u0142 na polach i lasach. Drog\u0105 pod\u0105\u017ca\u0142 ch\u0142opak w nowych butach, szarym szalu i czerwonej czapce z pomponem. Mia\u0142 na imi\u0119 Jan. Na plecach d\u017awiga\u0142 niewielki chlebak, w kt\u00f3rym znajdowa\u0142o si\u0119 ciasto bo\u017conarodzeniowe oraz \u015awieca Trzech Kr\u00f3li. Gdy matka szykowa\u0142a syna do drogi, nie szcz\u0119dzi\u0142a mu napomnie\u0144. Jan zmierza\u0142 do […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1598,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[288],"tags":[137,217,214,216,215],"class_list":["post-1016","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-basnie-norweskie","tag-bajki-norweskie","tag-nowy-rok","tag-psi","tag-swieca-trzech-kroli","tag-sylwester"],"yoast_head":"\n
\n\u015awieca Trzech Kr\u00f3li \u2013 tr\u00f3jramienna \u015bwieca przypominaj\u0105ca kszta\u0142tem greck\u0105 liter\u0119 Psi (\u03a8), zapalana tradycyjnie w krajach skandynawskich w noc Objawienia Pa\u0144skiego, nazywanego potocznie \u015bwi\u0119tem Trzech Kr\u00f3li. Jej zapalenie ko\u0144czy obchody corocznych uroczysto\u015bci zwi\u0105zanych z Bo\u017cym Narodzeniem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"